Ταξίδι στα Κύθηρα

Αδιάφορη μου ήταν η υποχρεωτική επιλογή των Κυθήρων. Αλλού ήθελα να πάω αλλά δε βρίσκαμε εισιτήρια. Όταν φτάσαμε στο νησί ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Πίσσα σκοτάδι και τρελλός αέρας. Ξυπνήσαμε στο camping στο Καψάλι το μεσημέρι, αφού το προηγούμενο βράδυ γυρίζαμε μέχρι τις 4 και κόσμο δεν είδαμε. Πολύ νεκρό το νησί μας φάνηκε...
Με το χάρτη οδηγό ξεκινήσαμε την περιήγηση στο νησί. (Για να μη βαρεθείτε θα αναφέρω επιγραμματικά παρακάτω
τι είδαμε)
Οι 8 μέρες στο νησί δεν ήταν αρκετές...Το ταξίδι στα Κύθηρα κατέληξε να είναι η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει. Είναι σαν τα πατατάκια που δεν μπορείς να φας μόνο ένα...κι εκεί δεν μπορείς να πας μια μόνο φορά. Έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτήρα που σε μαγνητίζει. Κάτι σου κάνει...κάτι καλό...
Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ήταν εκεί, επισκέφτονταν το νησί για πολλόστή φορά. Όλο και κάποιο γνωστό, φίλο ή συγγενή είχανε. Τους έκανε εντύπωση που εμείς είχαμε πάει εκεί έτσι στο άσχετο. Οι ντόπιοι είναι τρομερά φιλικοί και ευχάριστοι. Έχουν θετική αύρα. Είχαμε φύγει στο ενδιάμεσο για να επισκεφτούμε την Ελαφόνησο αφού ήταν κοντά. Είχαμε σκοπό να μείνουμε κι εκεί κάποιες μέρες. Κι όταν φτάσαμε αρχίσαμε να ψάχνουμε τα δρομολόγια για να δούμε πόσο γρήγορα θα γυρνούσαμε και πάλι πίσω. Όταν μια μέρα μετά μπήκαμε στο καραβάκι από Νεάπολη για το Διακοφτί, η χαρά μας ήταν απερίγραπτη. Κατεβήκαμε από το πλοίο και γελούσαμε συνέχεια. Όλα έμοιαζαν ακόμα πιο όμορφα....ακόμα κι ο αέρας μας φάνηκε πως μύριζε πιο ωραία.
Με είχε εντυπωσιάσει στην αρχή που ζούνε τόσοι νέοι μόνιμα εκεί. Νέοι που έχουν ζήσει στην Αθήνα κι αλλού και
αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω. Τώρα καταλαβαίνω...
Παραλίες: (κατά σειρά προσωπικής προτίμησης)
Όλες έχουν πεντακάθαρα νερά και ιδιαίτερα χρώματα, σπηλιές και βράχια για σκαρφάλωμα αλλά και βουτιές,
προσβάσιμες από χωματόδρομο (ή κι από θάλασσα ή από φαράγγι)
Φυρή άμμος - πορφυρό και λευκό χαλίκι με πρασινομπλέ νερά
Καλαδί / Βλυχάδα - λευκό χαλίκι με γαλαζομπλέ νερά. Στη Βλυχάδα πας αφού έχεις διασχίσει την παραλία Καλαδί (με
τα πόδια εννοείται) και περάσεις μέσα από τη θάλασσα (πάλι με τα πόδια - μιλάμε για 2 μέτρα απόσταση...)
Κυριακουλού - λευκό χαλίκι με πράσινα νερά, μικρή με ψηλά βράχια, προσβάσιμη από θάλασσα ή από το φαράγγι
που ξεκινάει από το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας κοντά στον Κάλαμο και που στο τελείωμα πριν την παραλία
δημιουργεί μια μικρή λιμνούλα (έλος).
Άγιος Νικόλαος - πολύ ψιλό χαλίκι που προς τα πίσω μεγαλώνει αφού κι εδώ καταλήγει ένα φαράγγι. Υπάρχει κι ένα
εκκλησάκι στην παραλία πάνω. Απέναντι βλέπεις την Ελαφόνησο. Στα δεξιά απλώνεται ψηλός βράχος με φάρο.
Ιδανική και για ελεύθερο καμπινγκ αφού ο δρόμος φτάνει μέχρι κάτω κι ο πολιτισμός είναι 20 λεπτά χωματόδρομος
μακριά.
Από Αγία Πελαγία μέχρι και εκεί που τελειώνει ο δρόμος (παραλιακά προς τα νότια) υπάρχουν 4-5 κολπίσκοι ωραίοι.
Ο τελευταίος λέγεται Κομπονάδα. Εκεί καταλήγει το φαράγγι της Παλαιόχωρας που είναι ενδιαφέρον αν και χωρίς
νερό. Στο ξεκίνημα του βλέπεις τα πέτρινα ερείπια της Παλαιόπολης. Έχει 2-3 ραπέλ μικρά που κατεβαίνονται και
χωρίς να κουβαλάς σχοινί, καθώς έχουν τοποθετήσει ανεμόσκαλες. (Δυστυχώς δεν είχα χρόνο να περάσω άλλο
φαράγγι. Υπάρχουν αρκετά και θα ήθελα να πάω ξανά για να τα κάνω)
Σε όλες τις παραπάνω πας εξοπλισμένος με νερό και φαγητό γιατί δεν υπάρχει, ευτυχώς, τίποτα στην παραλία πάνω
ούτε και κοντά.
Χαλκός - μικρή με λευκό βότσαλο, καντίνα και ξαπλώστρες
Μελιδόνι - beach bar - καντίνα και ξαπλώστρες, δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με τις άλλες. Είναι ενδιαφέρουσα
αν έχεις μαζί μάσκα για να δεις το βυθό.
Χύτρα - ΔΕΝ είναι παραλία...είναι μια βραχονησίδα απέναντι από το Καψάλι. Πρόσβαση με βάρκα...Έχει μια σπηλιά
με χρώματα που σε μαγεύουν και έξω αλλά και μέσα στο βυθό. (θα δείτε τις φωτογραφίες μόλις τις πάρω και θα
καταλάβετε...)
Keep dreaming!: Blog
5
Χωριά: Όλα!
...είναι αυθεντικά. Ευτυχώς ο τουρισμός δεν τα χάλασε. Αυτό που έχει τα πάντα είναι ο Ποταμός. Τα υπόλοιπα έχουν
τα πολύ βασικά...και κάποια δεν έχουν τίποτα παρα μόνο κάποια σπίτια, ούτε καν φούρνο (ούτε η Χώρα έχει) μόνο
στο Λιβάδι, στον Ποταμό και στον Καραβά.
Στη Χώρα είναι επιβλητικό το κάστρο και όμορφη η θέα. Στο Μυλοπόταμο κατεβείτε το μονοπατάκι που οδηγεί στο
καταρράκτη (δυστυχώς δεν είχε νερό) Το μονοπάτι συνεχίζει παραλληλα του ποταμού έχει παλιούς νερόμυλους και
καταλήγει σε μια πολύ ωραία παραλία απ ότι μου είπαν...δεν πρόλαβα να πάω. Στον Καραβά είναι οι πηγές του Αμιρ
Αλή στην ίδια φάση. Ο Αβλέμονας είναι παραλιακό γραφικό χωριό. Το Καψάλι είναι το πολυσύχναστο τουριστικό
μέρος επίσης γραφικό...κτλ κτλ
Φαγητό: το καλύτερο φαγητό είναι στη "Φιλιώ" στον Κάλαμο, μαγειρευτά καλύτερα κι απ της μαμάς σας!
Επίσης στον Ποταμό στον "Πανάρετο" έχει πολύ ωραίο φαγητό.
Νυχτερινή ζωή: Υπάρχουν 5 μαγαζιά σε όλο το νησί. Στο ένα που είναι στο Μυλοπόταμο δεν πήγα, γι αυτό δεν έχω
άποψη.
Τα 2 είναι στη Χώρα, το ένα διπλα στο άλλο. Ο κόσμος κάθεται έξω στο δρόμο κυρίως και συστήνονται για early
drink. Μετά όλοι κατεβαίνουν στο Καψάλι (2 χλμ από Χώρα). Κι εκεί είναι αλλά 2 μαγαζιά, πάλι δίπλα δίπλα. Το
εντυπωσιακό της υπόθεσης ήταν που όλοι μα όλοι μας έλεγαν για το Fox (το πρώτο μαγαζί), ότι αυτό είναι το καλό,
και όλοι μα όλοι πήγαιναν στο δίπλα. Κι όταν ρώτησα κάποιον "Μα γιατί λέτε όλοι για το Fox, ακόμα κι εσύ, και πάτε
στο άλλο" η απάντηση ήταν "έτυχε...το Fox είναι πιο καλό". Τι να πώ...όσες φορές κι αν βγήκα, ο κόσμος ήταν στο
δίπλα!
Γεγονότα:
Party Best - έγινε το βράδυ με την βροχή των αστεριών, σε υπαίθριο χώρο με ελάχιστα φώτα και μουσική που σε
ανατριχιάζει. Χορεύαμε μέχρι τις 7 το πρωί που είχε πια ξημερώσει. Είχε μαζευτεί η Σαρα κι η Μαρα στην αρχή από
10 ετών μέχρι και 60, γιατί ήταν ένα από τα "event" του νησιού. Μετά οι περισσότεροι αποχώρησαν γιατί "η μουσική
που δεν έχει λόγια και μοιάζει ίδια" δεν τους άρεσε. Μάλλον δε θα ξαναγίνει τέτοιο πάρτυ όμως....οι κάτοικοι είχαν
εκνευριστεί που ακουγόταν στη διαπασών η μουσική μέχρι το πρωί και δεν έκλεισαν μάτι. Κατά τις 7, μια 45άρα
καλοθρεμμένη γυναίκα ήθελε να δοκιμάσει τις επιδόσεις της στη σφαιροβολία. Με μια πέτρα στο χέρι, και στόχο την dj
έχασε κάθε ευκαιρία να δοκιμάσει το ταλέντο της όταν της άρπαξαν το χέρι την ώρα που ετοιμαζόταν για τη βολή.
Πανηγύρι - όπως παντού έτσι κι εδώ υπάρχουν τα γνωστά και μη εξαιρετέα αυτά event..τι παραπάνω να πω...μόνο
ότι για να "μπεις" πληρώνεις είσοδο (χωρίς ποτό) κάτι που δεν έχω ξαναδεί.
Γιορτή κρασιού - στα Μητάτα γίνεται και είναι σαν πανυγήρι
Σημαντική λεπτομέρεια! Απαραίτητο το μεταφορικό μέσο...Αλλιώς δύσκολα κυκλοφορείς.
Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να πάτε...
Άντε...και του χρόνου!