I am back! :)

Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, υπήρξε μια περίεργη "νεκρή" περίοδος. Ούτε που κατάλαβα πώς πέρασε ο
Σεπτέμβριος. Ύστερα μπήκε ο Οκτώβρης. Δεν έχω πληρώσει το λογαριασμό και μου κόβουν το internet! Πανικός στην αρχή...μετά το συνήθισα. Σταμάτησα να γυρνάω στο σπίτι κι άρχισε μια μίνι αποτοξίνωση.

Κι ύστερα ανακάλυψα ένα μαγικό κόσμο!
Θυμήθηκα παλιά που μ' άρεσε να διαβάζω εκείνες τις λεζάντες στα χαζοσκιτσάκια με το αγόρι και το κορίτσι, που ξεκινούσαν πάντα με το "Αγάπη είναι...."

"Ευτυχία είναι..."
κάποιες στιγμές που αδειάζει το μυαλό από τις συνηθισμένες βαρετές εικόνες...
'Ηθελα καιρό να το κάνω αυτό και ανυπομονούσα. Όταν περιμένεις κάτι μερικές φορές έρχονται τα πάνω κάτω και δε συμβαίνει. Αυτή τη φορά όμως όλα κύλησαν ομαλά. Αντί λοιπόν να πληρώσω το λογαριασμό μου, πήγα να κάνω τη σχολή canyoning. Είχε διάρκεια δύο Σαββατοκύριακα. Δύο από τα καλύτερα της μέχρι τώρα ζωής μου.
Έτσι ανακάλυψα το μαγικό των φαραγγιών! Πανύψηλα βράχια δεξιά κι αριστερά, ένα στενό πέρασμα ανάμεσα τους...πολλές φορές ίσα που χωράς να περάσεις. Το νερό είναι άλλοτε φιλικό και παιχνιδιάρικο κι άλλοτε τρομακτικό. Όπως και να χει το μόνο σίγουρο είναι πως πάντοτε είναι κρύο! Δημιουργούνται περίεργα σχήματα στα βράχια από τη ροή του νερού, καταρράκτες που ο καθένας είναι διαφορετικός είτε μικρός είτε μεγάλος. Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ είναι οι φυσικές τσουλήθρες που δημιουργούνται! Σαν τα waterparks! τσουλάς κα πέφτεις στο νερό. Κι όλα είναι φυσικά "φτιαγμένα"! Είναι υπέροχο να ανακαλύπτεις σε κάθε βήμα και κάτι καινούριο! Προχωράς και δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις πιο κάτω. Περπατάς μέσα στο νερό και δεν είσαι σίγουρος αν στο επόμενο βήμα θα βυθιστείς ολόκληρος ή αν το νερό θα είναι μέχρι τον αστράγαλο!
Αρρώστησα! Βλέπω στον ύπνο μου φαράγγια! Και ο λογαριασμός του τηλεφώνου παραμένει απλήρωτος...Προτιμώ να φεύγω κάθε Σαββατοκύριακο και να βυθίζομαι στο φανταστικό κόσμο που ανακάλυψα!